మలి వయసు మనది

జీవితం  చిన్నది ,జీవనం  మనచేతిలో  వున్నది ,సమయం  పరిమితం ,ఆలోచనలు  అపరిమితం ,అన్నిటి  సమన్వయమే   అనుభవం !సానుకూల  ఆలోచన ,కావాలంటే  ముందుగా  ఆలోచనా  సరళి  వివేకం  నించి  వివేచనలో  సాగాలి . ప్రతి  క్షణాన్ని  అపురూపంగా  ఆస్వాదిస్తూ  నలుగురితో  భావాలు  పంచుకుంటూ  మనల్ని  మనం  మోటివేట్  చేసుకోవాలి . ముఖ్యంగా  భాద్యతలు  ముగిసి  ,పిల్లలందరూ  వారి  వారి  పథంలో  సాగుతున్నప్పుడు   మధ్య  మధ్య  మంచిచెడు  చెప్పి  సక్రమంగా  పయనించేలా  చూడాలి . జీవితం లో మనకంటూ  ఒక  సమయం  వుండాలి . వయసులో  వున్నప్పుడు  చదువు  ఆటలు  స్నేహితులు  యెంతో
వేగంగా  కాలం  కదిలి  పోతుంది .  ఆ  పిదప  మగపిల్లలైతే  వుద్యోగం ,పెళ్లి ,బాధ్యతలు ,పిల్లలు ,వాళ్ల  చదువులు యిలా  కాలం  కదిలి పోతుంది . ఆడపిల్లలైతే  పెళ్లి ,భర్త ,అత్తవారిల్లు ,బాధ్యతలు ,పిల్లలు  చదువులు  కాలం  యిలా
కదిలి పోతుంది . మరి  తనల్ని  గురించి  యెప్పు డు  ఆలోచించాలి ?ప్రతి వారికి  వ్యక్తిగత ఇష్టాలు  భావాలు  వుంటాయి . జీవన సంధ్యలో తను  కోరుకున్న  విధంగా  మలుచుకోవాలి . పిల్లల  మీద  ఆధార పడకుండా
ఆర్ధికంగా  నిలదొక్కుకొని  తామరాకు  మీద  నీటి బొట్టులా  జీవితం  గడపాలి . మన  చుట్టూ  వున్న  పృకృతి
యెన్నో  కథలు  చెపుతుంది . మనసుతో  వింటే  యెన్నో  భావాలు ! మన ఆలోచనలు  నలుగురితో  పంచుకోవాలి . ఎదుటి  వారి  ఆలోచనలకూ  అవకాశం  యివ్వాలి .అంతే  కానీ  మనల్ని  వాళ్లు  సరిగా  చూడలేదు ,వీళ్లు  సరిగా  చూడలేదు  అని  బాధ  పడకూడదు .,మన  ఆరోగ్యం  కాపాడుకుంటూ  యెవరి  మీద  ఆధార  పడకుండా  జీవితం
సాగించాలి !