20, అక్టోబర్ 2016, గురువారం

ప్రేమంటే  అర్ధమే  తెలియని  లేతబాల్యం లో ,                                                                                                      
అందమైన  ఆటలెన్నో  తోటలో  ఆడుకున్నాం ,                                                                                                  
కోయిలమ్మ  తీయ  తీయని  కుహుకుహూ లతో   మైమరిచాం ,                                                                          
నా పాటలో  నీ మాట  కలిపి  భావాలను  పంచుకున్నాం ,                                                                                      
సాగర సంగమ  తీరం లో  వడి వడి  అడుగుల  పరుగులు ,                                                                                
ఎన్ని  యుగాలైనా  చెదరని  చెరగని  నవ  చైతన్య  జాడలు ,                                                                              
సన్నజాజుల  పరిమళాలలో మమతల  మాలలల్లుకున్నాం ,                                                                              
సన్నని  వానతుంపర్లలో  బొమ్మరిల్లు కట్టుకున్నాం ,                                                                                          
పంచదార చిలకలను  పంచుకుంటూ  తియ్యతియ్యగా  నవ్వుకున్నాం ,                                                                      
బాల్యపు మాధుర్యాలను  మనసంతా  నింపుకున్నాం ,                                                                                    
కాలగతిలో  దూరతీరాలకు  పయనమై  తరలిపోయాం ,                                                                                    
అందమైన  బాల్యం  కనులముందే కదిలిపోయింది ,                                                                                          
అందరానంత దూరాన  యెవరికి వారమయ్యాం ,                                                                                                
కానీ  ఆనాటివిరితావుల  సుగంధాలు  యీనాటి మన మధుర  జ్ఞాపకాలే  కదా ,                                                     మానసిక  బంధాలకు  మధుర  భావనలకు భాషయెందుకు??                                                                                  
దైహిక  బంధాలకు  అతీతం  గాఐ ఊపిరి  లో  ఊపిరిగా  యెన్నడో కలిసిపోయాం  నేస్తమా  !!!

19, అక్టోబర్ 2016, బుధవారం

తరువులన్నీ యిచ్చిన చిన్ని  చిన్ని  విత్తనాలను  తెచ్చుకున్నాను ,                                                                  
పొందికగా  అందంగా  నా చిన్ని  తోటలో  చల్లుకున్నాను ,                                                                                  
నారు పోసి  నీరు  పోసి  కలుపు  తీసి  కళ్ళతో  కాపాడుకున్నాను ,                                                                      
ఎదుగుతున్న  మొక్కలను  తడికళ్ళతో  తనివితీరా  చూసాను ,                                                                              
చిన్ని  సన్నజాజి  తీగ  నన్ను  చుట్టేసింది ,                                                                                                      
ఎర్ర గులాబీ  తమకంతో  నన్ను  ముద్దాడింది ,                                                                                                  
పరువాల  చామంతి  పకపకా  నవ్వింది ,                                                                                                          
ఓరగా  కోరగా  మామిడి  పిందె  నన్ను  చూసి  కళ్ళు  తిప్పింది ,                                                                        
అందాల  నా  తోటలో  తరులు  విరులు నవ  వసంత  రాగ  రంజితాలు ,                                                                      
ఋతువులన్ని  కాలగతిలో  చక  చకా తిరిగాయి ,                                                                                        
మొక్కలన్నీ  రెక్కలొచ్చి  యెగిరి  పోయాయి ,                                                                                              
తరులన్నీ తెరవు కోసం  తరలిపోయాయి ,                                                                                                    
ఒకనాటి  వసంతాన్ని  బీడుపడిన  నా  తోటలో  ,                                                                                            
మసక  బారిన  కన్నులతో  వేయి  కళ్ళతో  వెతికాను ,                                                                                    
కానరాక  వేదనతో  కనుకొలకుల  కన్నీరుతో  తరలిపోయాను  నేస్తమా !!!

5, అక్టోబర్ 2016, బుధవారం

           మంచు  కురిసిన  రాతిరి  మనసున  కలవరింత !హృదయ  ఫలకాన  నిండిన   నీ  రూపం  యెదురుగా  నిలబడినవేళ  యెదలో  కదలిక !కానీ  నీవులేవు !భ్రమ !                                                                                          
                      మమతల  మానసిక  బంధాలు  మన  యిరువురినీ  కలిపాయి ,
                      ఆనాటి ఆ  మల్లెతోటలో  కలిసిన  మన మధుర  చెలిమి , 
                      చిన్న నాటి లేలేత  బాల్యపుఆటపాటలు  యెంతబాగున్నాయో ?                                                                     
                      ప్రేమంటే  తెలియకుండా  మనం  కలుసుకున్నాం , ఆడుకున్నాం !
                      కోయిలమ్మ తీయని  గళం  లో  నా  గళం  కలిపి పాడాను !                                                                              
                      నాపాటలో  నీమాటను  కలిపి  నన్ను  మురిపించావు!
                      గుజ్జనగూళ్ళు  కట్టుకున్నాం ,బొమ్మలపెళ్ళిళ్ళు  చేసాం !                                                                                    
                      ఉషా కిరణాలతో  ఉల్లాసంగా  నవ్వుకున్నాం  మైమరిచాం,
                      యవ్వనపు  తొలిమలుపులో  విడిపోయాం  !                                                                                         
                     ఈనాటికీ సాగరసంగమతీరంలో నడయాడిన మన  అడుగుజాడలు ,
                     ఎన్నియుగాలైనా  నా  మదిలో  చెరగని  చెదరని  జ్ఞాపకాలు ,                                                                     
                      నీ వునికి  తెలియని  నాకు జ్ఞాపకాలేవునికి  అయ్యాయి ! 
                      అనుబంధం  చెప్తున్నది  నువ్వు  యెక్కడో వున్నావని ,                                                                           
                     ఆత్మీయత  చెప్తున్నది  నువ్వు  నా మనసులోనే వున్నావని ,            
                     మానసికబంధాలకు మధుర భావనలకు భాషతో  పనిలేదుగా ,                                                                    
                   నిరంతర నిర్మల  నిర్గుణ  మన   ఆత్మల కలయిక ,                                                                                  
                    అనంత  నిరంతర మధుర   పరిమళా వాహినిలో                                                                                      
                    ఎన్నడో  యెన్నడో యేకమయ్యాయి ,                                                                                                    
                    దైహిక  బంధాలతో  జీవనపోరాటం  మనకెందుకు ?